Zagadnienie orientacji przestrzennej i samodzielnego poruszania się jest obszerną dziedziną wiedzy. Orientacja przestrzenna jest trudnym i złożonym procesem zdobywania doświadczeń. Dotyczy zarówno osób niewidomych i widzących. Orientacja przestrzenna powiększa świat osoby niewidomej i wiedzę o nim. Opanowanie orientacji przestrzennej umożliwia kontakt ze światem, a tym samym zaspokojenie podstawowych potrzeb jednostki. Wzbogaca sferę poznawczą jednostki. Pozwala odczuwać satysfakcję w przezwyciężaniu barier i trudności, wpływa na rozwój fizyczny osoby oraz zapewnia poczucie bezpieczeństwa, względnej samodzielności i uniezależnienia się od innych osób.
Dlatego bardzo ważne jest nauczenie osób z uszkodzonym analizatorem wzroku orientacji przestrzennej i samodzielnego poruszania się. Nauka ta powinna być rozpoczęta jak najwcześniej i dostosowana do potrzeb i możliwości każdej z osób objętych  nauczaniem orientacji.